O Open Source tylko dobrze, albo wcale.

Odnoszę wrażenie, że terminal stał się najlżejszą uniwersalną platformą dla aplikacji. Skoro otwarcie graficznego okna to kilkadziesiąt MB.

Hyprland obsługuje teraz kafelki, scroll i stos. Podobno można sobie nawet wybrać inny system organizacji okien na każdym workspace.

Właściwie to byłem ciekaw jak jego kod będzie wyglądał w Compiler Explorer po optymalizacji.

To chyba bardziej przedstawia zalety modułu Pandas.

A więc to tak się kodowało bez pomocy AI?

Miało trafić do działu SF.

Kiedyś chyba przeganiano intruzów, strzelając do nich solą zamiast śrutem.

Nie wiem. Jego wcześniejsze dzieło sprzed 20 lat miało 96k, a wymagało chyba 512 MB. Na Wiki piszą, że rozpakowywało się do 200…300 MB.

Trzeba jeszcze to zbadać: https://news.ycombinator.com/item?id=47030956

Pan Ken lepiej odpowiedział na pytanie @naur.

Jeśli chcecie wiedzieć jak to przebiega na poziomie magistrali to pewnie odpowiedź jest tu: https://www.righto.com/search/label/8086

Najważniejsze, że są fizyczne przyciski.

Trza było kupować normalne samochody z Japonii. Jeśli chodzi o Chińskie to są różne. MG ma chyba sporo przycisków. Te bardziej luksusowe mają ogromną ilość.

Przecież to tylko eksperyment, pokazujący granicę. Eksperyment może się nie udać. Jest nawet duże prawdopodobieństwo tego. Czego ci ludzie oczekiwali? Fajnie, że firma się tym dzieli.

Nie wiem gdzie ty widzisz te masowe ilości samochodów bez przycisków. Każdy ma jakieś przyciski i do ich dizajnu też się można przyczepić. W większości ekran służy głównie do informacji, rozrywki i nawigacji.

Chyba tylko firma na T poszła w tym najdalej. W ostatnich modelach zrobili nawet ustawianie kierunku jazdy na ekranie. Chyba dlatego, że ich model AI nauczył się jazdy do tyłu.

Przed ekranami dotykowymi też były dziwne wymysły w stylu joysticków do nawigacji po ekranie. Gdzie wszyscy narzekali na opcje poukrywane gdzieś w menu.

Nie wiem czy to marka luksusowa. Raczej “performance”. W każdym razie wyznaczają jakiś trend interakcji fizycznej z elektroniką. Sami autorzy mówią, że wszystko polega na przemyśleniu działania, a nie naśladowaniu czegoś popularnego. Tu widzieli problem.

To chyba podobne do branży, która myślała, że przyszłość PC to tablety. Więc należy wszystko do nich dostosować.

I o czym to świadczy?

Piktogramy to robiło już pokolenie nupkat, 14 lat temu.

Dla mnie spagetti to wszystko czego nie napisałem.

[mode: przemądrzały]

Nie miałem takich problemów. Program Monitor był prymitywny i na dodatek była to jakaś niepełna wersja. Jednak nic się nie zawieszało i można było wrócić do jakiegoś adresu i go edytować.

Najśmieszniejsze było to, że na początku źle zrozumiałem jak uruchamiać program. Na wyświetlaczu pokazywało mi się tylko RST 38, czy coś takiego. Wyciągnąłem z tego wniosek, że muszę podpiąć się pod wektor RST 38. Więc przeanalizowałem co się z nim dzieje w ROM, gdzie ma wektor dla usera i zmieniłem jego adres na swój program. Mój program zaczął się uruchamiać i działać.

Potem się okazało, że cała pamięć jest wypełniona rozkazem RST 38 i komunikat oznacza, że program skoczył w jakieś złe miejsce. Wskaźnik uruchomienia programu wskazywał u mnie na taki adres.

W końcu nauczyłem się jak to powinno wyglądać.

Nauczyłem się o wszystkich trybach przerwań Z80, jak używać jego złożonych rozkazów, po co są aliasy rejestrów, jak komunikować się z PIO i CTC (bo mają zupełnie inną filozofię ustawiania rejestrów i przerwań).

Edukację zakończyłem na własnej procedurze obsługi wyświetlacza i klawiatury w 62 bajtach.

To wszystko w mniej niż 2 tygodnie w wolnym czasie. Offline. Bez AI. Za to miałem dokumentację. Najtrudniejsze było zrozumienie sterowania rejestrami układów peryferyjnych.

[Tak na serio chciałem wam pokazać jaki mamy potencjał]

Wstawiłem lepszą wersję w której wszystko jest wytłumaczone i zademonstrowane.

Jeśli chcecie się dowiedzieć co miał na myśli, mówiąc o udawanej skrzyni biegów w Hjundaju, to tu znajdziecie odpowiedź https://www.youtube.com/watch?v=77pGYqT_ZeE

Musiałeś się tego uczyć w strasznej atmosferze. W wakacje zeszłego roku bawiłem się jednym z nich, produkcji Niemiec wschodnich. Nawet nazwa producenta brzmiała dumnie. Dawałem sobie kolejne wyzwania i je spełniałem. Fajnie to wspominam. Nauczyłem się jak wyglądała technologia z okolic 1975 roku. Dało mi to trochę inspiracji do Agrestu.