Mi się wydawało, że wiele wynika z tego czy jest kultura minimalizacji kosztów za wszelką cenę, czy utrzymywania (tak jak rodziny) zespołu wykwalifikowanych ludzi. Bo jeśli ta pierwsza kultura przenika do pracowników, to oni walczą o koszty, mimo że nie są beneficjentami zysków.

Dziwi mnie też strach przed utrzymywaniem. Czemu nikt nie powie, że platforma, którą trzeba utrzymywać, goniąc zależności to zła platforma? Dawno temu doszedłem do tego, że wiele rozwiązań, które podziwiamy i które są dość rozpowszechnione wcale nie są dobre. Po prostu wydają się tanie.